James Last op Klompen....

Een paar dagen geleden las ik dat James Last is overleden. James was eind 60s / begin 70s mijn grootste muzikale vijand. Want James degradeerde muziek in mijn ogen tot kitscherige muzak en liet dat schaamteloos uit een luidspreker komen. James was de uitvinder van bloedeloos muzikaal behang. Hij coverde alles wat los en vast zat en maakte daar kwijlerige potpourri's van. Met als brakende dieptepunten de LP's "Trumpet a GoGo" en "James Last op Klompen". Direct rijp voor de prullenbak.

Maar James verkocht evengoed wel miljoenen platen all over the world...

Ook vroeger bij ons thuis won James het moeiteloos van mijn o zo dierbare rock- en bluesalbums. "Zoon, schei uit met die gitaarherrie, draai dat maar boven op zolder", riep mijn vader dan terwijl hij z'n nieuwste Last aankoop in het o zo mooie stereo-meubel plaatste. Stones, Santana, Focus, CCR....zij allen moesten het veld ruimen voor James. En daar ging ik dan maar weer, op weg naar mijn krakende mono pickupje op zolder.

Ik had niets tegen mijn vader, integendeel het was een geweldige vent. Maar muzikaal zijn we het nooit eens geworden. 
In zijn ogen had ik teveel last van sympathy for the devil. In mijn beleving was dat precies andersom.